DZIEŃ UCHODŹCY W POLSCE (23 – 24 września 2000 roku)
Po raz pierwszy rozegrany zostanie turniej piłkarski o puchar Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji.
Już po raz piąty, pod patronatem UNHCR organizowane są obchody Dnia Uchodźcy w Polsce. W sobotę, 23 września rozpocznie się na Placu Zamkowym w Warszawie cykl imprez, mających na celu uwrażliwienie polskiej opinii publicznej na los uchodźców w naszym kraju.
Po raz pierwszy w tym roku w obchodach udział weźmie Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji. Drużyna pracowników Ministerstwa rozegra na płycie stadionu klubu „Gwardia” mecz piłkarski z drużyną dziennikarzy i uchodźców. Drużynę MSWiA poprowadzi Robert Rybicki z Departamentu Integracji Europejskiej i Współpracy Międzynarodowej w MSWiA. Puchar dla najlepszej drużyny ufundował Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji Marek Biernacki.
W programie obchodów Dnia Uchodźcy przewidziano także m.in. muzyczne występy grup uchodźczych, prezentacje kulinarne z różnych stron świata, pokazy tańca hinduskiego oraz wystawę zdjęć z krajów Azji.
Bliższe informacje na temat polityki uchodźczej w Polsce znajdą Państwo tutaj oraz w Departamencie Ochrony Granic, Migracji i Uchodźstwa w MSWiA (022 849 80 44), a także w Biurze UNHCR (tel. 022 628 69 30).
Biuro Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych (UNHCR) zajmuje się ochroną i udzielaniem pomocy uchodźcom, a także osobom, które ubiegają się o status uchodźcy lub po okresie uchodźstwa powróciły do swoich krajów od 1951 roku. W Polsce przedstawicielstwo UNHCR działa od 1992 roku. Funkcjonariusze organizacji monitorują w naszym kraju tryb ustalania statusu uchodźcy i zabiegają o jego zgodność z Konwencją Genewska. Biuro UNHCR udziela także wsparcia merytorycznego uczestnikom postępowania oraz organom administracji w szczególnie złożonych sprawach uchodźczych. Poprzez organizacje pozarządowe np.: Caritas lub Polska Akcja Humanitarna UNHCR pomaga w integracji uchodźców, udziela porad prawnych oraz współorganizuje szkolenia i prowadzi działania informacyjne na rzecz uchodźców.
Polska traktowana jest przez większość migrantów jako kraj tranzytowy, jednak w miarę stabilizacji ekonomicznej i postępu integracji ze strukturami europejskimi coraz częściej Polska staje się krajem docelowym dla różnych grup migrantów, w tym także dla cudzoziemców poszukujących azylu z obawy przed prześladowaniami grożącymi im w ich krajach pochodzenia bądź stałego pobytu.
W ubiegłym roku wnioski o nadanie statusu uchodźcy złożyło 2955 cudzoziemców. Najwięcej wniosków pochodziło od obywateli Armenii (868), Afganistanu (555), Rumunii (211), Bułgarii (185), Mongolii (161). Status uchodźcy Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji nadał w 41 przypadkach. Do końca sierpnia tego roku zarejestrowano 2559 wniosków. Wzrost liczby cudzoziemców w Polsce wskazuje na potrzebę dalszego rozwoju systemu ochrony i pomocy osobom ubiegającym się o status uchodźcy.
W Polsce budowę systemu zinstytucjonalizowanej pomocy dla uchodźców rozpoczęto w 1990 r. Początkowo sprawami uchodźców zajmował się Międzyresortowy Zespół do Spraw Pomocy Uchodźcom z Zagranicy oraz Polski Czerwony Krzyż. Od 1991 r bezpośrednią opiekę nad cudzoziemcami ubiegającymi się o status uchodźcy w Polsce oraz nad cudzoziemcami, którzy ten status uzyskali sprawuje Minister Spraw Wewnętrznych. Zobowiązania Ministra w tym zakresie wynikały z treści ustawy o cudzoziemcach z dnia 29 marca 1963 roku (Dz. U. Nr 7, poz. 30 z późniejszymi zmianami), obowiązującej do dnia 26 grudnia 1997 roku oraz wiązały się z przystąpieniem Polski do Konwencji Genewskiej z 1951 roku i Protokołu Nowojorskiego z 1967roku (Dz. U. Nr 119, poz. 615 do 618 z 1991r.).
Rozwój systemu opieki nad uchodźcami uregulował zasady dostępu uchodźców do rynku pracy, usług systemu opieki zdrowotnej i do świadczeń pomocy społecznej. Cudzoziemiec ubiegający się o status uchodźcy w Polsce ma prawo do świadczeń w postaci: zakwaterowania, wyżywienia, opieki medycznej, pomocy rzeczowej, stałej lub jednorazowej pomocy pieniężnej. Uprawnienia te mogą być realizowane poprzez umieszczenie cudzoziemca w ośrodku dla osób ubiegających się o nadanie statusu. Od 1992 roku przy MSWiA istnieje Centralny Ośrodek dla Uchodźców w Dębaku gm. Podkowa Leśna, który zajmuje się organizacją sieci ośrodków dla uchodźców oraz sprawuje nad nimi nadzór.
Postępowanie w sprawie o nadanie statusu uchodźcy prowadzone jest według przepisów określonych w kodeksie postępowania administracyjnego. Przeprowadzający postępowanie ma obowiązek pouczyć każdego cudzoziemca w zrozumiałym dla niego języku o przysługujących mu prawach i ciążących na nim obowiązkach. Przesłuchanie cudzoziemca może być przeprowadzone z udziałem tłumacza. Cudzoziemcowi może być nadany statut uchodźcy w Polsce, jeżeli nie może wrócić do kraju swego pochodzenia lub stałego zamieszkania, z uwagi na uzasadnioną obawę przed prześladowaniem z powodu swojej rasy, religii, narodowości, przynależności do określonej grupy społecznej lub z powodu przekonań politycznych. Cudzoziemiec ma prawo odwołania się od decyzji i postanowień wydanych przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji do Rady do Spraw Uchodźców. Poza tym, każda osoba ubiegająca się o nadanie statusu uchodźcy lub osoba uznana za uchodźcę ma możliwość swobodnego kontaktu, w tym zwracania się z prośbą o pomoc, do przedstawiciela Biura Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych do Spraw Uchodźców.
Roczne koszty opieki nad uchodźcami, prowadzonej przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, przekroczą w roku 2000 kwotę 8 mln zł. Na program integracji osób, którym przyznano status uchodźcy Ministerstwo Pracy i Polityki Socjalnej przeznaczyło w tym roku 600 tys. złotych.
W sprawowaniu opieki nad cudzoziemcami ubiegającymi się o status uchodźcy oraz cudzoziemcami, którzy taki status otrzymali, dużą rolę odgrywają organizacje pozarządowe: Fundacja Helsińska, Polski Czerwony Krzyż, Polska Akcja Humanitarna oraz „Caritas Polska” .
Realizując zadania mające na celu ochronę prześladowanych cudzoziemców Polska uczestniczy w szeregu prac podjętych przez społeczność międzynarodową. Kierując się zasadą solidarności z ofiarami wojny w Kosowie, na przełomie marca i kwietnia 1999r., Polska udzieliła schronienia grupie uciekinierów znajdujących się w tragicznym położeniu humanitarnym. Około 1000 osób ewakuowanych z Kosowa, przebywało w ośrodkach dla uchodźców, w których znaleźli schronienie i czasową opiekę. Minister Spraw Wewnętrznych wydał uciekinierom 685 kart czasowego pobytu, stanowiących potwierdzenie ich legalnego pobytu. W wyniku zorganizowanego przez władze polskie dobrowolnego powrotu uciekinierów do Kosowa powrócili niemal wszyscy uciekinierzy, przebywający wówczas w naszym kraju. Pozostało jedynie 13 osób, w tym dwie osoby wymagające leczenia oraz jedenastoosobowa rodzina romska, której członkowie zwrócili się o nadanie statusu uchodźcy.
W rozwoju systemu opieki nad uchodźcami w Polsce dużą rolę odegrała współpraca z Biurem Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych do Spraw Uchodźców. W 1992 r. Polskę odwiedziła Sadako Ogata, Wysoki Komisarz Narodów Zjednoczonych, która zapoznała się z zasadami i problemami opieki nad uchodźcami, sprawowanej przez polskie instytucje. Obecnie, Polska wchodzi w skład Komitetu Wykonawczego Biura Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych do Spraw Uchodźców; Komitetu Ekspertów do Spraw Prawnych Problemów Azylu Terytorialnego, Uchodźców i Bezpaństwowców, działającego w ramach Rady Europy; jest członkiem Międzynarodowej Organizacji do Spraw Migracji; Grupy Roboczej do Spraw Migracji OECD i Grupy Roboczej do Spraw Migracji Inicjatywy Środkowoeuropejskiej; Grupy Budapesztańskiej; Międzynarodowego Ośrodka Rozwoju Polityki Migracyjnej.
Na polskie rozwiązania prawne i organizacyjne, dotyczące uchodźców, coraz większy wpływ wywiera postępująca integracja z Unią Europejską. Po przystąpieniu do UE Polska będzie krajem odpowiedzialnym – w pierwszym rzędzie – za rozpatrywanie wniosków azylowych migrantów np.: wędrujących tranzytem do państw Europy Zachodniej. Przewidując tę sytuację, rząd polski przykłada szczególną uwagę do rozwoju systemu pomocy uchodźcom w Polsce. Dlatego spodziewana wkrótce nowelizacja ustawy o cudzoziemcach będzie miała na celu, między innymi, dostosowanie polskiego prawa do standardów prawa UE w zakresie ochrony uchodźców.
COR dla UCHODŹCÓW
Centralny Ośrodek Recepcyjny dla Uchodźców (COR) jest jednostką organizacyjną resortu spraw wewnętrznych i administracji. Funkcjonuje od 22 maja 1992 roku.
COR w zakresie realizacji zadań współpracuje z Departamentem Ochrony Granic, Migracji i Uchodźstwa MSWiA, Strażą Graniczną, Policją oraz organizacjami pozarządowymi udzielającymi pomocy uchodźcom. Siedzibą Centralnego Ośrodka Recepcyjnego dla Uchodźców jest Podkowa Leśna – Dębak.
Centralny Ośrodek Recepcyjny dla Uchodźców w Podkowie Leśnej – Dębaku 05-805 Otrębusy, woj. mazowieckie tel. (022) 729 8071, fax (022) 729 80 87
Do zakresu działania COR na terenie całego kraju należy:
świadczenie pomocy cudzoziemcom ubiegającym się o nadanie statusu uchodźcy, w zakresie zakwaterowania, wyżywienia, udzielania pomocy finansowej i rzeczowej oraz organizowania pomocy medycznej,
organizowanie i nadzór wszystkich ośrodków dla uchodźców w Polsce finansowanych ze środków budżetowych państwa pozostających w dyspozycji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji.
Ośrodki dla uchodźców mają charakter otwarty, tzn. cudzoziemcy mogą przebywać poza ich terenem do 24 godzin. Cudzoziemcy otrzymują korespondencję i korzystają ze środków łączności na własny koszt oraz mogą przyjmować osoby odwiedzające w wyznaczonych godzinach i miejscu.
Rodzaj, zakres i warunki przyznawania pomocy socjalnej precyzuje Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 kwietnia 1998r. (Dz. U. Nr 50, poz. 316) W sprawie wysokości, trybu i szczegółowych zasad przyznawania i wstrzymywania świadczeń dla cudzoziemców ubiegających się o status uchodźcy.
Pomoc socjalna przyznawana jest na czas trwania postępowania o nadanie statusu uchodźcy i obejmuje w zależności od potrzeb:
zakwaterowanie w wieloosobowych pokojach,
całodzienne wyżywienie w systemie żywienia zbiorowego w postaci 3 posiłków dziennie,
opiekę zdrowotną w zakresie:
– pomocy podstawowej i specjalistycznej w warunkach ambulatoryjnych,
– pomocy pogotowia ratunkowego w nagłych wypadkach,
– leczenia szpitalnego,
pomoc rzeczową w postaci:
– odzieży i wyprawki dla noworodka,
– pakietu sanitarnego środków higieny osobistej, który jest wydawany przy przyjęciu do ośrodka,
– pomocy szkolnych,
pomoc finansową w postaci:
– stałej pomocy pieniężnej tzw. „kieszonkowe” oraz ekwiwalentu pieniężnego na zakup środków higieny osobistej,
– pokrywania kosztów przejazdu w celu wzięcia udziału w postępowaniu o nadanie statusu uchodźcy albo w celu stawienia się na badania lekarskie zlecone przez lekarza z ośrodka dla uchodźców,
– refundacji wydatków poniesionych na zakup leków zleconych przez lekarza ośrodka dla uchodźców lub lekarza specjalisty,
– pokrycia kosztów powrotu do kraju pochodzenia cudzoziemca w przypadku rezygnacji z ubiegania się o status uchodźcy,
zapewnienie w miarę możliwości:
– nauki języka polskiego dla dzieci i dorosłych,
– nauki w zakresie programu szkoły podstawowej dla dzieci.
Warunki jakim powinny odpowiadać ośrodki dla osób ubiegających się o nadanie statusu uchodźcy oraz regulamin pobytu w tych ośrodkach określa Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9 lutego 1998r. (Dz. U. Nr 23, poz. 125)
Obecnie w Polsce działają 4 ośrodki nadzorowane przez COR: w Lublinie (2 ośrodki), Łukowie i Smoszewie koło Zakroczymia. W Ośrodkach przebywa ok. 630 osób z 24 krajów świata.
http://www.msw.gov.pl
Related posts:
- 29 czerwca 2001 roku, Podsekretarz Stanu w MSWiA Antoni Podolski uroczyście otworzył Urząd ds. Repatriacji i Cudzoziemców W piątek, 29 czerwca 2001 roku, Podsekretarz Stanu w MSWiA Antoni Podolski uroczyście otworzył Urząd ds. Repatriacji i Cudzoziemców. Powstanie Urzędu jest wynikiem przyjęcia nowelizacji ustawy o cudzoziemcach z dnia......
